Eerste lezing: Kolossenzen 1,15-20  
Evangelie: Lucas 5,33-39


Uit het heilig evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Lucas

In die tijd zeiden de schriftgeleerden en Farizeeën tot Jezus:
“De leerlingen van Johannes vasten dikwijls en verrichten gebeden;
die van de Farizeeën doen dat ook,
maar de uwen eten en drinken.”
Jezus antwoordde:
“Kunt gij soms de vrienden van de bruidegom laten vasten,
zolang de bruidegom bij hen is?
Er zullen echter dagen komen,
dat de bruidegom van hen is weggenomen
en dan, in die tijd, zullen ze vasten.”
Hij gaf hun ook nog een gelijkenis:
“Niemand scheurt een lap van een nieuw kleed
om daarmee een oud te verstellen;
anders verscheurt hij immers niet alleen het nieuwe kleed,
maar de lap uit het nieuwe past bovendien niet bij het oude.
En niemand doet jonge wijn in oude zakken;
anders doet de jonge wijn de zakken bersten,
hij loopt eruit en de zakken gaan verloren.
Maar jonge wijn moet men in nieuwe zakken doen.
En niemand die oude wijn gedronken heeft, wenst jonge;
hij zal zeggen: de oude is best.”

Homilie
Met Jezus als de Bruidegom in ons midden moeten we eten en drinken. En met de lijdende dienaar die "uit het land der levenden wordt gestoten, ter dood gebracht om de schuld van zijn volk" (Jes 53,8), de Bruidegom die van ons wordt weggenomen, moet je vasten. Onthouding en gebruik: je moet het allebei doen, niet als waarde in zichzelf, maar als deelname aan het leven van Jezus, aan zijn dood en verrijzenis.

Sacraal en profaan, sacrale levensvormen of een meer geseculariseerd levenspatroon, het zijn onderscheiden die geen waarde hebben in zichzelf. Maar ze worden door Jezus ook niet uitgeveegd, alsof het er allemaal niets toe zou doen. Ze worden door Hem gerelativeerd en wel door ze in relatie, in betrekking te brengen tot Hem zelf. Dat betekent niet anders dan dit: we moeten niet eerst een theorie uitdenken en dan van daaruit conclusies trekken voor onze omgang met Hem en met elkaar, hoe we moeten bidden en leven, maar we moeten eerst omgaan met Hem, eerst Hem leren kennen, ons eerst door Hem laten veranderen, zijn levensstijl aannemen en dan zal vanzelf wel blijken wat dat voor gevolgen heeft voor de omgang met anderen, voor onze verhouding tot de mensen buiten de gemeenschap. Want Hij is de Enige, "de Eerstgeborene onder vele broeders."

Je moet eerst afstand nemen van al wat Hij niet is, van al wat niet op Hem geïnspireerd is. Heel het leven, al onze relaties moeten zich om Hem heen opbouwen, zich aan Hem aanpassen, als nieuwe, ongekrompen stof en jonge wijn. Hij is de norm. Tot Hem moet je je bekeren. Zonder echte bekering tot Hem is alles waardeloos. Maak dus nooit de omgang met Jezus ondergeschikt aan een of andere theorie, ook niet een theologische theorie. Want met theologie kun je jezelf nog eerder zand in de ogen strooien dan met andere wetenschappen. Ook niet aan een theologie die probeert de ervaring op de een of andere manier in te bouwen, een zogenaamde spirituele theologie. Het zijn allemaal oude zakken die zich niet lenen voor de jonge wijn die Hij is. Hij is de Enige. Laat Hem dan ook de Enige voor je zijn, zoals de Bruidegom dat is voor zijn bruid. Zo geeft Hij Zich in de eucharistie: Hier heb je Mij, mijn Lichaam, mijn Bloed, Mij, helemaal.