Heilige Teresia van het Kind Jezus,
                       maagd en kerklerares


Inleiding  

Het is ruim honderd jaar geleden dat de kleine Theresia, die wij vandaag vieren, gestorven is, of, zoals zij het zelf uitdrukte, dat zij het leven is binnengegaan.
Tien jaar na haar dood wenste paus Pius X persoonlijk haar zaligverklaring en hij noemde haar toen 'de grootste heilige van de moderne tijd.' 'Wij moeten ons haasten om de kleine heilige te verheerlijken als we niet willen dat de stem van het volk ons voor is', zegt de prefect van de Riten Congregatie. 'Het is zeer opportuun', verklaart paus Pius, 'zo spoedig mogelijk te beginnen met de zaken van de zaligverklaring.' Paus Pius XI noemde haar 'de ster van zijn pontificaat.' Haar relikwieën, haar portret bleven onafgebroken op zijn werkkamer, en bij de zaligverklaring, zesentwintig jaar na haar dood, verklaarde hij: 'Theresia is een woord van God tot onze eeuw gericht.' Bij haar heiligverklaring waren vijfhonderdduizend mensen aanwezig op het plein, waaronder drieëndertig kardinalen en tweehonderdvijftig bisschoppen. In 1927 wordt de karmelietes, die vanaf haar vijftiende tot haar vierentwintigste jaar, geen stap buiten haar klooster heeft gezet, patrones van de Missies over de gehele wereld, op gelijke voet met Franciscus Xaverius. Ze had niet meer dan lagere school, maar zij is inmiddels zelfs kerklerares, samen met geleerden als Thomas van Aquino, Bonaventura, Bellarminus. Ze heeft alle records gebroken. Er is in Amerika een boek waarin de records van de wereld staan opgetekend, in dat jaar heeft die en die mijnheer de honderd meter afgelegd in zoveel seconden, in dat en dat jaar hebben ze daar en daar zoveel uren op een paal gezeten. Theresia zou er een plaats in moeten hebben. Ze heeft alle records gebroken in verheffing en waarom staat ze er niet in? Omdat zij alle records heeft gebroken in nederigheid, in het klein denken van jezelf, in het relativeren, het opgeven van jezelf, in het kind zijn. En al die verheffingen zijn dan ook vervullingen van het goddelijk woord dat Jezus vandaag in het evangelie tot ons spreekt: "Wie is nu wel het grootst in het rijk der hemelen?” Een klein kind nog wel! “Als ge niet wordt als de kleine kinderen …” Wie zichzelf gering acht, zoals dit kleine kind, “die is de grootste", die breekt het record. Theresia zou zelf niet zeggen dat ze op zoek was naar een record van kleinheid, want dat had ze al, ze had een gevoel van klein te zijn. Dat was haar zomaar in de schoot gegooid en dat wilde ze handhaven, daar wilde ze niet vanaf, daar wilde ze juist haar kracht van maken. Dat werd haar gegeven. Wat ze nastreefde was: een record in liefde. Ze wilde de meeste liefde geven. Jezus de meeste liefde geven van de hele wereld. Alles doen uit liefde. Alle gelegenheden uitbuiten om liefde te geven, om liefde te tonen. De kleinste dingen doen uit liefde. Een speld oprapen uit liefde. En daarbij de eigenliefde verslaan. 'Ik ben tegen mijzelf ten strijde getrokken in geestelijke zin door zelfverloochening, kleine stille offers in dat verborgen gevecht waar de eigenliefde geen kans krijgt. Daar heb ik de vrede van het klein-zijn gevonden.' De vrede, niet van de wereld, maar de vrede die Jezus ons geeft en die wij straks aan elkaar zullen geven.