Bezoekt U voor het eerst deze site? Leest U dan eerst de inleiding. Hier vindt U aanwijzingen voor het gebruik van onderstaande tekst.

De geest wat laten rusten bij Hem en zo diep worden, dat ik in staat ben de onrust van mijn omgeving en van mijzelf in gegroeide rust te doorstaan. Op deze manier word ik dieper dan mijn onrust.

Enkele passen vóór de plaats waar ik ga bidden staande omhoog kijken, zien hoe Hij mij ziet en me dan klein maken in een gebaar van aanbidding zoals de apostelen Hem aanbaden.

Het gebed ingaan, liggend, zittend of geknield, in de houding waarin ik denk Hem het beste te kunnen vinden.
In deze houding disponeer ik mij nu ook innerlijk door te vragen om de genade dat al mijn bedoelingen, daden en werkzaamheden zuiver geordend mogen zijn in dienst en lof van zijn goddelijke Majesteit. Want zoals de hemel zich onttrekt aan de aarde, zo onttrekt zich het bidden en het leven in de dienst van God aan mijn menselijke vermogens. Zonder genade kan ik niets.

In het kort ga ik de geschiedenis na:

• Jezus zendt zijn apostelen de wereld over om van Hem te getuigen, maar geen zending zonder wijding. Jezus belooft de heilige Geest.
• Hij wordt opgenomen ten hemel.
• de apostelen keren blij terug naar Jeruzalem.

De plaats zien: de zaal van het laatste avondmaal en de berg bij Betanië, dat is bij de Olijfberg. De plaats roept iets op van de verhevenheid van God.
Niet verder gaan zonder dat ik om de bijzondere genade gevraagd heb: dat ik mij mag verheugen om de intense vreugde en blijdschap van onze Heer, die in een extase van blijdschap naar zijn Vader gaat.

 
"Te beginnen met Jeruzalem moet gij van dit alles getuigen. Daarom zend Ik tot u wat door mijn Vader beloofd is; blijft dus in de stad totdat gij uit den hoge met kracht zult zijn toegerust."

Jezus zendt zijn apostelen de wereld in "om van dit alles te getuigen", maar eerst geeft Hij een tegenbevel: "Blijft in de stad." Want geen zending zonder Geest: "totdat gij uit den hoge met kracht zult zijn toegerust." Geen uitwendig getuigenis zonder het inwendige getuigenis van de heilige Geest, die er de be-ziel-ing aan geeft. Ik mag de stad van mijn hart niet verlaten om iets te ondernemen zonder voeling te houden met de heilige Geest die in mijn hart is uitgestort. Niet iets zeggen vóórdat ik weet wat Hij me zegt - niet iets doen zonder dat Hij me iets doet.

 
"Hij werd ten hemel opgenomen."

Jezus werd ten hemel opgenomen zoals Hij ook werd opgewekt. Namelijk door zijn Vader. Jezus was helemaal passief. Hij vaart niet ten hemel uit eigen kracht. Dat is eigenlijk zonde. Zonde is eigenmachtige hemelvaart; de rol van de Vader overnemen: zelfverheffing, zelf willen uitmaken wat goed en kwaad is, wat Adam en Eva wilden toen zij aten van de boom van kennis van goed en kwaad. Zonde is niet willen aannemen, dat goed en kwaad hun verworteling hebben in God, zodat ik daar niet zelf over kan beschikken. Zo'n eigenmachtige hemelvaart loopt uit op een hellevaart. Maar de hemelvaart van Jezus had daarom succes, omdat deze precies andersom verlopen is. Zijn weg naar omhoog is het vervolg van een weg omlaag:

"Hij die bestond in goddelijke Majesteit
heeft zich niet willen vastklampen
aan de gelijkheid met God...
Hij heeft zich vernederd
door gehoorzaam te worden tot de dood...
Daarom heeft God Hem hoog verheven" (Fil 2,6vv).

Om de hemelvaart van Jezus te meten, moet je de hoogte meten waar Hij vandaan komt en de hoogte waar Hij naartoe gaat en de diepte ertussen.
Dan beschouw ik mijn eigen leven, mijn zelfverheffing, luchtkastelen, dagdromen, mijn opstandigheid bij vernederingen, moedeloosheid bij teleurstelling.

 
"Zij aanbaden Hem en keerden met grote blijdschap naar Jeruzalem terug. Zij hielden zich voortdurend op in de tempel en zij verheerlijkten God."

De hemelvaart lijkt een slotacte, maar in feite is zij de ouverture. Nu begint Jezus eerst goed. Nu is Hij er pas echt. Jezus gaat weg op de golflengte van het vlees, dat is van de zintuigelijke, aardse waarneming, maar Hij presenteert zich op de golflengte van de Geest. Nu hoeven we niet meer naar Palestina om met Hem om te gaan. Na zijn tenhemelopneming zijn de apostelen door een veel sterkere en duurzamere ervaring van zijn aanwezigheid gegrepen en troffen zijn woorden veel dieper in het hart. Zo kon het gebeuren, dat zij door het afscheid hoegenaamd niet treurig waren, maar integendeel: "zij keerden met grote blijdschap naar Jeruzalem terug" (Lc 24,52).
Hemelvaart is niet: Jezus gaat weg van de aarde, maar in de verheerlijkte en opgestegen Heer komt de hemel dichter bij de aarde.

Gesprekken: vertrouwelijk zoals vrienden onder elkaar, meedelen waarmee ik zit, vragen wat ik verlang, zeggen wat me op het hart ligt. Een Onze Vader.

In een andere houding zodat ik wat kan schrijven, de vragen van de reflexie beantwoorden:

1. Waar was ik toen ik niet bij Hem was? Mijn verstrooiingen geven aan waar ik in mijn leven te weinig één Geest met Hem ben, waar ik me laat leiden door een geest van eigenmachtigheid.
2. Waar was ik wel bij Hem? Gedachten, gevoelens, woorden, houdingen van Jezus of gebaren waarbij ik een liefdesbeweging ervoer naar Hem toe.
3. Wat voel ik nu voor Hem na afloop van het gebed? De blijvende, duurzame ervaringen van Hem.